कविता,चारोळ्या,लेख, स्वानुभव, प्रवासवर्णने

Thursday, 9 November 2017

आठवण

कित्तेक रात्री आठवणीत काढल्या
क्षणोक्षणी जुळवत स्वप्नी मने
कधी असे चंद्र-तारे साथीला
जागवत आठवणींचे मनी शहारे
का दिले तु दुखः अर्धावरती सोडुन सारे
पुन्हा तुटतील का तारे गाऊ प्रेम गीत प्यारे
ग सखे विसर हे दुखः सारे
होऊ एक जग आपले सारे
मारुन घट्ट मिठी गाऊ प्रेम गीत प्यारे .

                   ✍  कृष्णा जोशी

Saturday, 21 October 2017

मोबाईल आरती

जय देव जय देव
जय मोबाईल देवा
आरती ओवाळु रात्रं दिवसा
जयदेव जयदेव जय...

व्हाॅट्स अॅप मध्ये मुल
गुंतुन राहती चॅटींग मध्ये
वेळ घालती
जयदेव जयदेव जय...

फॅसबुकवर पोस्ट टाकती
पाच पाच मिनिटाला लाईक पाहती ...
जयदेव जयदेव जय...

ईंस्टाग्राम ला फोटोचा
वर्षाव करतात,
मुलींचे फोटो लाईक
करतात ..
जयदेव जयदेव जय...

वाकड तोंड करुनी
मुली काढतात सेल्फी
कोणी कमेंट करतो का?
टवकारुन पाहतात ....
जयदेव जयदेव जय...

मोबाईल आमचा रोजचा
सोबती त्यावर काॅल करुन
बोलती गर्लफ्रेंड पोरांची ...
जयदेव जयदेव जय...

मित्रांनो थोडा मोबाईलला
आराम द्या त्यात पण
जीव आहे, थोडा वेळ
पुस्तक काढुन अभ्यास करा
अभ्यास करा ...
जयदेव जयदेव जय....

जय देव जय देव
जय मोबाईल देवा
आरती ओवाळु रात्रं दिवसा
जयदेव जयदेव जय...

© कृष्णा जोशी

Friday, 22 September 2017

कृष्णा कुठे हरवलाय तु..

कृष्णा कुठे हरवलाय ... अरे कृष्णा कुठे हरवलाय तु ...

द्वापारयुगात वावरणारा वस्त्रहरणापासुन वाचवणारा द्रौपदीचा भाऊ तु
कलियुगात पुन्हा जन्म घेवुन आई - बहीणीची अब्रु वाचीव तु,
या युगात कसले आलेत भाऊ ईथे सख्खाच झालाय वैरी
बापा पासुन परक्या पर्यंत ईथे करतात वस्त्रहरण सारे,
जगणार कशी ही माय - बहिण सांगणारे तु सांगणारे तु
कृष्णा ... अरे कृष्णा ... कुठे हरवलाय तु ...
ईथे पाहुन अंधळे झाल्या सारखे लोक वावरताय सारे
कोण जन्म घेणार वाचवाया अब्रु सांगणारे तु .. सांगणारे तु ,
कृष्णा ... अरे कृष्णा ... कुठे हरवलाय तु ...
दिवसांगणिक अनेक बलत्कार करुन
ते न्यायदेवतेच्या साक्षीने मुक्त श्वास घेऊन ते फिरताय,
पिडेने त्या घुटमळतेय माय - बहिण यांना न्याय कोण देणार.
सांग ... अरे सांग ... कृष्णा ... अरे कृष्णा ... कुठे हरवलाय तु ...
पुन्हा तु जन्म घे ह्या पापी लोकांना शिक्षा दे
आई - बहिणीला न्याय दे कृष्णा पुन्हा तु जन्म घे पुन्हा तु जन्म घे.

                                          ✍ शब्द - कृष्णा जोशी

Thursday, 21 September 2017

शब्द

शब्दांचा प्रवास शब्दांनी केला की
शब्द ही कवितेचा रुपाने धावतात,
मग त्या शब्दातच आपुलकी राहते
शब्दात सर्वांना बांधता पण येते,
कारण प्रेत्तेकाचा प्रवास हा शब्दावरुन
शब्दावर येऊन थांबलेला असतो,
मग प्रेम, माया, आपुलकी, बंधन
राग, लोभ, ह्या क्रिया शब्दातुन उमटतात,
शब्दाने शब्दाला धरलेल आहे
आपणही शब्दातच गुंतुन राहायच.
मग त्या शब्दातुन केलेली कविता
प्रत्तेकाच्या मनात त्या शब्दांनी भावलेली असेल.

                        ✍शब्द :- कृष्णा जोशी

Monday, 11 September 2017

पाऊस

हा लाघवी पाऊस
मनात रिमझिम करतो
कधी थोडासा तर कधी
मुसळधार  बरसतो,

विरुण गेल्या तुझ्या
भेटीचा आनंद घेऊन येतो
तुझ्या हास्या सारखा
हा धुंद पाऊस,

तुझ्या केसात रंग
बावरा हा पाऊस
तुझ्या ओठांत उन्मन
हा पाऊस,

तु आणि तु
फक्त पाऊस
तुझ्या मिठीने
मी ही फक्त पाऊस.

         ✍ शब्द - कृष्णा जोशी
              दि. 11-09-2017

Saturday, 5 August 2017

मैत्री

न जाणे कुठुन कसा देव
मैत्रीचे नाते जुळवतो,
अनोळखी माणसांना
हृदयात स्थान देतो,
त्यांना जिवाचे जिवलग
मित्र बनवतो,
न जाणे कुठुन कसा देव
मैत्रीचे नाते जुळवतो.

आयुष्यभरासाठी क्षणाक्षणाची
संगत ती मैत्री देते,
ठेचकाळुन पडताना सावरताना
हात देते ती मैत्री,
सुखदुख:त एकत्र भिजलेली
नाती असते ती मैत्रीे,
जन्मांतरीच्या साथीचे आश्वासन
असते ती मैत्री,
निखळ, निरलस, निरपेक्ष निराकार
असते ती मैत्री,
आदी पासुन अंत:पर्यंत शब्दनिर्बंध
अशी असते मैत्री.

मैत्री दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा.

                      शब्द - कृष्णा जोशी

Thursday, 20 July 2017

रिमझिम पाऊस

रिमझिम रिमझिम बरसतो,
चिंब चिंब भिजवतो पाऊस,
कधी विजेच्या कड कडाटासह,
कधी आभाळाच्या गड गडाटासह,

तो बरसत असतो रिमझिम रिमझिम,
निसर्गाच्या हिरवळीतुन वा-यांच्या झोतासह,
तर कधी कधी मुसळधार धारांसह,
तर तो पाऊस तो पाऊस असाच बरसत असतो,
कधी रिमझिम तर कधी मुसळधार धारांसंग.

                           ✍ शब्द - कृष्णा जोशी
                                दि. 20-07-2017

Saturday, 8 July 2017

गुरु

ज्ञानाचा महासागर
अखंड वाहणारा झरा
म्हणजे गुरु,

कर्तव्य आणि निष्ठा
भक्ती आणि श्रद्धा
म्हणजे गुरु,

वात्सल्य आणि विश्वास
आदर्श आणि मुर्तिमंत
प्रमाणतेचे प्रतिक
म्हणजे गुरु,

ज्ञान देणारे
शिक्षा देणारे
शिष्याला घडवणारे
म्हणजे गुरु,

आयुष्याच्या सोबतीने
शेवटच्या श्वासापर्यंत
क्षणोक्षणी आठवणारे
म्हणजे गुरु.

माझ्या सर्व गुरुंना
गुरुवर्यांना गुरु पोर्णिमेच्या
हार्दिक शुभेच्छा व साष्टांग दंडवत.

                           शब्द :- कृष्णा जोशी

Monday, 3 July 2017

विठ्ठल दर्शन

विठ्ठलाच्या दर्शनास भक्त
आज वेडे होती सर्व,
वारकरी वारकरी त्यांस
म्हणत असी सर्व,
मैलोमैली दिंडी मध्ये
गाऊनी अभंग चालत असे
होऊनीया विठ्ठल नामात दंग,
चंद्रभागेच्या तीरावरती
संत गोळा होई विठ्ठल नामाच्या
गजराने मन तृप्त होई,
चंद्रभागेच्या स्नानाने होई
सर्व पुण्यवंत, होई सर्व पुण्यवंत,
सावळा विठ्ठल माझा
भाळी चंदनाचा टिळा
तुलसीहार गळा काशे पितांबर,
विठ्ठलाच्या दर्शनाने भक्तगण
होई धन्य, भक्तगण
होई धन्य.

                                 शब्द - कृष्णा जोशी
                                   दि. 04-07-2017

Friday, 30 June 2017

वारा

खरंतरं आज काही
लिहायच मनात नव्हंत,
पण या सुटलेल्या गार
वा-याने स्पर्श तुझा जाणवला,
आकाशात तुझ्या आठवणींचा
तुटता तारा दिसला होता,
चंद्राच्या कोरी मध्ये
तुझा हसरा चेहरा होता,
वा-याच्या झोताने दिलेला
तुला पाहण्याचा ईशारा होता,
माझ्या डोळ्यात तुझे रुप
मनात साज श्रृंगार होता,
वा-याच्या प्रवाहा सोबत
स्पर्श तुझाच होता.

                  शब्द - कृष्णा जोशी

Saturday, 10 June 2017

शांत अशांत मी

काळोख अंधा-या रात्री,
शांत अशांत मी.
गार हवेच्या प्रवाहा सवे,
शांत अशांत मी.
दाटलेल्या ढगां सवे,
शांत अशांत मी.
रिमझिम बरसणा-या
पावसाच्या सरी सवे,
शांत अशांत मी.
विजेच्या कडकडाटा सह
ढगांच्या गडगडाटा सह,
शांत अशांत मी.
आठवणींच्या विरहा सवे,
शांत अशांत मी.

© कृष्णा

Thursday, 4 May 2017

मनातील गुढ

हरणी सारखे डोळेे तुझे,
गुलाबी तुझे गाल,
ओठांवरची लाली तुझी,
करते मन घायाळ,
निरागस सौंदर्य तुझ,
तारुण्य रुप,
कस सांगु मी तुला,
तुझीया रुपाचे मनातील माझ्या गुढ.

                         ✍ कृष्णा जोशी
                          दि. 4-5-2017

Monday, 1 May 2017

मन

मनात तुझ्या मीच होतो,
फक्त तु बोलायच राहुन गेलीस.
नजरेत मला तुझ्या सामावुन,
प्रेम व्यक्त करायच राहुन गेलीस.

© कृष्णा

साथ

माझी साथ अखंड
तुझ्या सोबती आहे,
तु माझ्या सवे असण्याची
मला जाणीव आहे.

माझ ही वेड मन
तुझ्याच साठी झुरतय,
तु त्याला साथ द्यावी
त्याच साठी धडधडतय.

                ✍ कृष्णा जोशी

Thursday, 27 April 2017

चाहत

हमे तो सिर्फ आपकी चाहत थी,
पर चाहत ने भी गुमराह कर दिया.
पता भी नही कब हमे,
उसकी चाहत ने गुमशुदा कर दिया.

                    ✍ कृष्णा जोशी
                    दि. 27-04-2017

राह

हम उसकी राह में कुछ ऐसे मुस्कुरा रहे थे,
वो मुस्कान भी कुछ कातील सी थी.
कंबक्त ए दिल कि धडकने जोरो से धडक रही थी,
जो हमे उसकी याद आ रही थी.

                              ✍ कृष्णा जोशी
                              दि. 27-04-2017

Tuesday, 25 April 2017

नजरे

आप कि नजरे हमें बस कातिलाना कर गई,
चेहरे का वो रंग होश हवा कर गई,
डिंम्पल वाली मुस्कराहट तुम्हारी
दिल मैं बस गई,
आप कि नजरे बस आप कि नजरे
हमे कातिलाना कर गई.

                                  ✍ कृष्णा जोशी

प्रेम, अहंकार

प्रेम माझे तुजवर जडेल जेव्हा केव्हा,
अहंकार दुर करेल तुझा तेव्हा तेव्हा,
अंधारात ही तेव्हा तुजला प्रकाश भासेल,
अंधारात तेव्हा पणती नसता आपल प्रेमच
प्रकाश साचेल.

                                 ✍ कृष्णा जोशी

Thursday, 20 April 2017

''तु'' कोण. ''मी'' कोण.

एकांतात बैसोणी मी,
तुज स्मरत असे दिन दिन.
आठवणीत तुझीया मी,
तुज स्मरत असे दिन दिन.

तुज न वाटे काही ,
आठवणींचा माझ्या कळवळा.
ठावुक नसता तु कोण,
प्रेम करतो तुजवर मी पण.

पण भेटशील तु मला जेव्हा,
तेव्हा कळेल तु कोण. मी कोण.

प्रिये ''तु'' कोण.''मी'' कोण.

                           शब्द - कृष्णा जोशी

Thursday, 13 April 2017

न भेटलेली ती

सापडेल तीही ...
शोधेल मीही ...
कवितेचे शब्द ती ...
लिहीणार शब्द मी ...
ती आणि फक्त मी ...
प्रेमिका ती न भेटलेली मला ...
प्रियकर मी प्रेम तीच्यावर करणारा ...

Wednesday, 12 April 2017

शब्द

कवितेचे शब्द माझ्या
तुझ्याचसाठी असतात.

तु गेलीस की तेही
तसेच अबोल होतात.

त्यांनाही जणु माझ्यासारखी
तुझीच सवय लागली.

अबोल ते शब्द पाहीले तुला की
तुझ्याच सौंदर्याचे गुणगाण करतात.

अबोल ते शब्द तुझ्याचसाठी झुरतात
पाहीले तुला की पुन्हा बोलके होतात.
        
                           ✍ © कृष्णा जोशी
                             दि. 12-04-2017

Thursday, 30 March 2017

प्रेम व्यक्त न झालेले

मी ही लिहायचो...
ती ही लिहायची...
मी मनातले प्रेम मांडायचो...
ती मनातले भाव मांडायची...
मी तिला निहारायचो...
अन् ती ही मला निहारायची....
लिहीलेले ते शब्द...
मी माझ्या संग्रहात ठेवले...
लिहीलेले ते शब्द...
तीने ही तिच्या संग्रहात ठेवले..
प्रेम आमचे ईथेच व्यक्त होता होता राहीले...
                             ✍ कृष्णा जोशी

Sunday, 12 March 2017

होली है

ईश्क मै तेरे हम बवाल हो बैठे,
गुलाबी आॅखो मै तेरे हम डुब बैठे.
रंगों की होली है तेरे ये आॅखो मै,
ईस होली के रंग मै हम डुब बैठे.
                        
✍ कृष्णा

Saturday, 4 March 2017

लोकमान्य टिळकांची जीवन यात्रा

    भारतीय स्वातंत्र्यलढ्यातील अग्रगण्य राजकीय पुढारी, भारताच्या स्वातंत्र्यलढ्याचे आद्य प्रवर्तक, भारतीय जनक, गणितज्ञ, खगोलतज्ज्ञ, राजकीय तत्त्वज्ञ, पत्रकार, संपादक, लेखक, वक्ते आणि स्वातंत्र्यसेनानी होते. लोकमान्य या उपाधीने त्यांचा उल्लेख केला जातो.

     जसजसा काळ जातो, तसतसे अनेक नेते लुप्त होतात; पण लोकमान्य टिळकांनी जी शाश्वत मूल्ये मांडली. त्यांचे तेज अजून चमकत आहे. लोकमान्य टिळकांनी चाळीस वर्षे खपून या भूमीत लोकशाहीचा भक्कम पाया घातला. `गीतारहस्य’ लिहून कर्मयोग सांगितला. त्या वेळी असलेली युरोपियन साम्राज्यशाही नष्ट होणे, हे केवळ भारतासाठीच नव्हे, तर अखिल मानवजातीच्या हितासाठी आवश्यक आहे, असे विचार त्यांनी मांडले. `भारताचे स्वराज्य हा काही विशिष्ट जातीपुरता किंवा भारतापुरताच मर्यादित नाही, तर पृथ्वीच्या सहाही खंडांत पसरलेल्या ब्रिटीश साम्राज्याचा किंवा मानवजातीच्या हिताचा प्रश्न आहे’, असा दृष्टीकोन त्यांनी समाजमनावर ठसवला.

           लोकमान्य टिळक यांचे संपूर्ण नाव बाळ गंगाधर टिळक. टिळकांचा जन्म २३ जुलै १८५६ रोजी रत्नागिरी येथे झाला. रत्नागिरी जिल्ह्यातील चिखलगाव हे त्यांचे मूळ गांव. अर्थात, त्यांचा जन्म रत्नागिरीचाच. त्यांचे मूळ नाव केशव पण ‘बाळ’ हे टोपण नावच कायम राहिले. त्यांचे वडील गंगाधर पंत हे सुरूवातीला प्राथमिक शिक्षक पुढे ते शिक्षण-निरीक्षक बनले. लोकमान्य टिळक १० वर्षाचे असताना त्यांच्या वडिलांची पुणे येथे बदली झाली. त्यामुळे टिळकांचे शिक्षण पुणे येथे झाले. पुण्याला आल्यावर लवकरच त्यांच्या आई मरण पावल्या आणि वयाच्या सोळाव्या वर्षी त्यांच्या वडिलांचेही निधन झाले. त्यानंतर त्यांचा सांभाळ त्याचे काका गोविंदपंत यांनी केला. गोविंदपंत स्वतः अशिक्षित असले तरी त्यांनी टिळकांना नेहमी प्रोत्साहन दिले. मृत्यूपूर्वी गंगाधरपंतानी त्यांचा विवाह दहा वर्षाच्या तापीबाई बरोबर करून दिला.

        सन १८७२ मध्ये टिळक मॅट्रीकची उत्तीर्ण झाले. त्यानंतर पुढील शिक्षण त्यांनी पुण्याच्या डेक्कन कॉलेज मधुन केले. याच कॉलेजातून ते १८७७ मध्ये बी.ए. ची परिक्षा उत्तीर्ण झाले.
पुढे सन १८७९ मध्ये ते एल.एल.बी. च्या वर्गात असतानाच त्यांचा आगरकरांशी परिचय झाला. समान ध्येयाने प्रेरित झालेल्या या दोन तरुणांनी ब्रिटिशांच्या पारतंत्र्यातून आपल्या मातृभूमीची सुटका करण्यासाठी लोकजागृतीच्या आणि राष्ट्रोद्धाराच्या कार्यात स्वतःला वाहुन घेण्याचा निश्चय केला.

    विष्णूशास्त्री चिपळूणकर, टिळक व आगरकर यांनी १ जानेवारी १८८० रोजी पुणे येथे ‘न्यु इंग्लीश स्कूल’ ची स्थापना केली. टिळक व आगरकर यांनी इंग्रजी भाषेत ‘मराठा’ (२ जानेवारी १८८१) आणि मराठी भाषेत ‘केसरी’ ४ जानेवारी १८८१ रोजी ही वृत्तपत्रे सुरू केली. आगरकर ‘केसरी’चे तर टिळक ‘मराठा’ चे संपादक बनले. टिळक व आगरकरांनी २४ ऑक्टोबर १८८४ रोजी पुणे येथे 'डेक्कन ज्युकेशन सेसायटी' ची स्थापना केली. पुढे एका वर्षाने २ जानेवारी, १८८५ रोजी या संस्थेच्या वतीने ‘फर्ग्युसन कॉलेज’ सुरु करण्यात आले.

     यापुढील काळात सामाजिक सुधारणेच्या प्रश्नावरून टिळक व आगरकर यांच्यात मतभेद निर्माण झाले. त्यामुळे आगरकरांनी २५ ऑक्टोबर १८८७ रोजी ‘केसरीच्या’ संपादकपदाचा राजीनामा दिला व टिळक ‘केसरी’चे संपादक बनले. आपल्या या वृत्तपत्रद्वारे टिळकांनी राष्ट्रीय विचारांचा प्रचार व प्रसार करण्याचे कार्य केले. भारतीय राष्ट्रीय कॉंग्रेसची स्थापना झाल्यावर टिळकांनी कॉंग्रेसच्या कार्यात भाग घेण्यास सुरुवात केली. महाराष्ट्रात परकीय सत्तेविरुद्ध लोक जागृती घडवून आणण्याचे प्रयत्न त्यांनी सातत्याने केले.

              गणेशोत्सव व शिवजयंती उत्सव सुरु केले. टिळकांच्या नेतृत्वाखाली पहिला ‘शिवजयंती उत्सव’ १५ एप्रिल १८९६ रोजी रायगडावर साजरा केला गेला. या सार्वजनिक उत्सवाच्या निमित्ताने लोकांना एकत्र आणता येईल आणि त्यायोगे त्यांच्यात राष्ट्रवादी विचार व भावना यांचे बीजारोपण करता येईल, अशी त्यांची धारणा होती.

- कृष्णा जोशी

Thursday, 2 March 2017

तीच असणं

तीच असणं किंवा नसणं 
त्या कविते सारखं आहे,
शब्द असतात तर प्रेम नसतं
प्रेम असलं तर शब्द नसतात.
               शब्द-  कृष्णा जोशी
                दि :- 02-03-2017

Sunday, 15 January 2017

शाळेची मज्जा

शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची,
ती आमच्या शेजारी, समोर का मागे बसायची,
हे आम्हाला माहीतच नसायची.
कारण तेव्हा आम्हाला प्रेम काय असत माहीच नसायच.
शाळेत आमच्या खुप मज्जा असायची.
प्यार, ईश्क, Love, मोहब्बत याची कोणाला चिंता नसायची,
मैत्रीणीच आमच्या बहीणी मित्रच आमचे भाऊ वर्ग आमचे घर हेच आमच कुटुंब असायच,
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
जेवणाच्या सुट्टीची आम्हाला आस असायची,
कारण जेवणा पेक्षा आम्हाला चिंच, बोर, कै-या, जांभुळ
खाण्याचीच आवड असायची?
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
मग शाळे जवळच्या शेतांमध्ये आमची टोळी घुसायची,
चिंच,बोर, कै-या, जांभुळांनी आमची खिसे भरायची.
30 मिनटाच्या सुट्टी मध्ये दिवस भराची धमाल व्हायची.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
परतुन शाळेत आल्यावर मात्र वर्गातील मुली चिंच, बोर, कै-या, जांभुळ मागायची ,
मुल मात्र खोडकर तोंडाला पाणी सोडत त्यांचा गुटूगुटू खायची.
मैत्रीणी आमच्या त्या नाराज झाल्या का आम्ही त्यांना प्रेमान तीे नेऊन द्यायची.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
गणिताचा तास आमचा असायचा खास कारण,
गणिताच्या बाई आमच्या आणायच्या खाऊ खास.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
इंग्रजीच्या तासाला मात्र सगळ्यांची गंम्मत असायची,
आमची टोळी खिडकीतुन पळुन जायला एक्सपर्ट असायची.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
दिवस भराची मस्ती होऊन मग 5 च्या घंटेची वाट पहायची.
सुट्टीची घंटा झाली की बाजुच्या टपरीतुन बोरकुटची पुडी घेऊन खात घरी निघायची.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
                              ✍ शब्द - कृष्णा  जोशी
(टिप- कवितेतील सगळ्या ओळी माझ्या जिवनातील व आम्ही केलेल्या शाळेतील मस्तीच्या दिवसातील आहेत.)

तुझे प्रेम

प्रिये तुझे प्रेम ही गावकडच्या
ओढ्यातल्या पाण्यासारखे आहे.

एकतर खुप वाहते
ओढ्याच्या पाण्याच्या प्रवाहा सारखे.

प्रिये कधी मधेच आटते
ओढ्यातील पाण्यासारखे.
                ✍ शब्द - कृष्णा जोशी

Thursday, 12 January 2017

गांधी हत्या भाग-2

गांधी_हत्या_भाग-2.

एक सत्य सांगतो.
मुसलमानाच्या भावना दुख:ऊ नये म्हणुन गांधीजींनी वाटतेल ते करायला मागे पुढे पाहिल नाही. त्यात त्यांनी पहिल जे काम केल असेल तर शिवबावनी नावाच्या भुषणांच्या हिंदी काव्य संग्रहावर बंदी घातली, हिंदी अभ्यास क्रमातुन ते काढुन टाका त्यामुळे शिवाजीच वर्णन करताना बादशाहा घाबरले अस असल्यामुळे मुस्लिमांच्या भावना दुखावल्या जातात. मग जीना साहेब गांधींना त्यावेळेस म्हणले होते उर्दु हि तुमची राष्ट्र भाषा करायला काय हरकत आहे? उर्दु म्हणल्याने त्रास होईल म्हणुन गांधीजींनी नविन नाव शोधले होते उर्दु मिश्रित हिंदी नावाची भाषा हिंदुस्तानी भाषा राष्ट्र भाषा व्हावी अर्थात ते आंदोलन यशस्वी झाल नाही ते सोडा . पण तो मुद्दा आला होता,

याच्या पुढ जाऊन अजुन एक त्रास दायक घटना झाली , गोपीनाथ सहा नावाचा क्रांतीकारक होता त्याला फासीची शिक्षा झाली होती त्याने एका इंग्रजी साहेबाला गोळी गालुन मारले होते, गोपीनाथ सहा हा 19 वर्षाचा तरुण होता त्याला फासी न होता जन्मठेप व्हावी म्हणुन गांधीजींना विनंती केली होती त्याच्या माफी पत्रावर सही करा. पण गांधीजी म्हणले ही हिंसा आहे मी सही करणार नाही अर्थात ते  गोपीनाथ सहा हे फाशीवर गेले. गोपीनाथ सहा फाशी वर गेल्या च्या. एक वर्षा नंतरच्या कालावधित अब्दुल रशिद नावाच्या गुंडाने स्वामी श्रध्दानंद यांचा दिल्लीत गोळ्या घालुन खुन केला.

महत्वाच म्हणजे हे अब्दुल रशिद च्या माफी पत्रावर गांधीजींनी सही केली , आता माणस चिडतील नाहीतर काय करतील , ईतकेच नव्हेतर याला सगळ्यात मोठे पुरावे कुठले असतील तर ते Young India नावाच वृत्त पत्र महात्मा गांधी साबरमती आश्रमातुन चालवत होते. त्या वृत्त पत्रामध्ये पहिल्या पानावर गांधीजींनी त्या अब्दुल रशिद ला भाई अब्दुल रशिद असे संबोधन करुन तो माझा भाऊ आहे त्याला काही त्रास होईल अस काही इंग्रजांनी करु नये. ईतका स्वच्छ अग्रलेख गांधीजींनी वृत्तपत्रात छापला होता, लोकांना वाटल किमान गांधीजींनी लिहीलय म्हणुन इंग्रजांना काही वाटल पण गांधींची किंमत इंग्रजांना किती होती हे लोकांना कळल, त्याच्या एक आठवड्या नंतर अब्दुल रशिद ला फाशी झाली. पण एक खोटे पणा सिद्ध झाला , सातत्याने हा पक्षपात हिंदुनी सहण केला.

आपल्याला कल्पना नसेल मोगल्यांचा बंड झाला कलकत्ता च्या बाजुला नवाकली भागात नरसंहार इतका प्रचंड झाला. सुरावरधी नावाच्या जिल्हा कलेक्टर अधिकारी याने शेकडो हिंदूच्या कत्तली करुन त्या त्या ठिकाणी नरसंहाराच्या रक्ताच्या नद्या वाहवल्या लोकांच्या भावना ईतक्या खवळल्या होत्या की हा सुरावरधी जिथे दिसल तिथे दगडाने ठेचुन मारला असता. सुरावधीच्या संरक्षणाच्या कवच्या खाली गांधीजींचा बंगाल दौरा झाला. पण गांधीजींनी कुठेही सुरावरधी ला रंगमंच्या वर येऊ दिल नाही कारण त्याने मार खाल्ला असता. तो पुर्ण गांधीजीच्या संरक्षणा काली होता.

बंगाल मधील मोठी घटना झाली ती Young India मध्ये छापली ते कौतुकाने छापल होत हाच आपला त्रास होता आहे. बंगाल मधल्या कित्तेक युवतीने गांधीजी कडे आल्या होत्या बंगाली युवती घुंगट करतात त्या आपवा चेहरा ही कोणाला दाखवत नाही त्या युवती ने निर्लज्ज होऊन आपली पोट उघडी करुन दाकवल गांधीजी  पहा आमची हालत 20-20 25-25 गुंडानी आमच्यावर बलात्कार केलाय जन्माला येणा-या पोराचा बाप कुठला आहे हे आम्ही सांगु शकत नाही ? हे आम्हाला जगु देत नाही सन्मानाने राहु देत नाही , हम कैसे जिए कहा जाए .

या सगळ्यांना राष्ट्र पित्याने उपदेश दिला Young India ची Front Line होती , माता और बहनो आप जिस गर मे हो वहा ही सुख से रहो .
पुराव्या शिवाय ईतिहास नाही हा ईतका भयान ईतिहास आहे.

( टिप - यात कुठल्याही धर्माची टिका नाही कोणी याबात कोणीही मनावर घेवु नये यातली संपूर्ण माहीती पुराव्यानीशी राष्ट्रीय कीर्तनकार आफळे बुवा यांनी त्यांच्या किर्तनातुन सांगितली आहे. आजच्या दिवसा साठी ईथेच थांबतो. )

- कृष्णा जोशी, अहमदनगर
© Krushna joshi

Wednesday, 11 January 2017

गांधी हत्या.

गांधी हत्या

काही गोष्टी अश्या आहेत त्या शांत पणे अभ्यास केला तर समजतात. कोणत्याही कोणत्याही कारणासाठी शस्त्र घेउन हत्या करण पाप असत का यांचा उलगडा व्हायला पाहिजे.

गांधी हत्या घटना तशी 1948 ला घडली तरी ती 1920 सुरुवात करावी लागल, हिंदु मध्ये एखाद्या राष्ट्रीयनेत्या बद्दल जेव्हा असंतोश निर्माण झाला तो म्हणजे 1920 साली लोकमान्य टिळकांचे निधन झाले त्यानंतर देशातल्या पुष्कळ राजकीय चळवळीची सुत्र गांधीजींच्या हाती आली तेव्हा पासुन गांधीजी नी राजकारणा मध्ये जी जी धोरण पक्तरली जी जी स्विकारली ज्या उक्ती त्यांनी केल्या तेव्हा पासुन हिंदू मध्ये असंतोष निर्माण झाला.

1920 साला पासुन भारताच्या ईतिहासा मध्ये दोन शब्द फार महत्वाचे झाले ते म्हणजेच सत्य आणि अहिंसा.? तस पाहायला गेल तर त्या पुर्वी चे लोक सत्य बोलत नव्हते का? पण ते नविन नव्हत, पण नविन पणे मांडण्यात आले. माहात्माजींची अहिंसा ही तुम्ही म्हणता त्या अहिंसेशी जुळणार प्रकरण नव्हे. 1920 पासुन सातत्याने भारताच्या लक्षात आल की महात्मा जी आपल महात्मा पण टिकवण्यासाठी एकाच्या हिंसे कडे दुर्लक्ष करतात तर दुस-याच्या हिंसे कडे जास्त लक्ष देवुन त्याला अहिंसक .करण्याचा प्रयत्न करतात अर्थातच यात पक्षपात होतो, या पक्षपाताला सुरुवात एका प्रकरणा पासुन झाली .

स्वातंत्र्यासाठी आंदोलन सुरु झाल तेव्हा त्यांनी पहिल एक वाक्य घेतल हिंदू - मुस्लिम ऐक्य झाल्या शिवाय युध्द यशस्वी होणार नाही मग ते ऐक्य मिळवायच मग ते कस कुठलीही किंमत मोजुन , मग किमती सुरु झाल्या मुस्लिम लिग ने काँग्रेस बरोबर आंदोलनात सहभागी होण्यासाठी पहिली मागणी केली ती म्हणजेच अफगानिस्तान च्या खलिफाला इंग्रजांनी अटक केलाय त्याला बाहेर काढण्यासाठी मुस्लिमांनी खिलाफत नावाच आंदोलन सुरु केलय त्याला तुम्ही पाठींबा द्यावा आणि आम्ही जिथ जिथ राहतो तिथुन चलन गोळा करण्याची परवानगी द्या.

पाठिंबा दिला गेला, गांधीजींनी फक्त पाठिंबा दिला अस नाही या खिलाफत नावाच्या आंदोलनात मुस्लिमांचे दोन नेते पकडले गेले होते, ते भारताच्या स्वातंत्र्यासाठी नव्हे तर तुर्कस्तान च्या स्वातंत्र्यासाठी लढले होते तुर्कस्तान चे दोन बंधु तुरुंगात पडले व असहकार आंदोलनात आपल्या कडील 4-5 कोटी ची संख्या तुरुंगात पडली . अस झाल्या बरोबर इंग्लंड चे युवराज भारतात आले व त्यांनी बोलणी करायला सुरुवात केली तुम्ही आंदोलन मागे घ्या.

असहकार आंदोलनात सगळी काॅलेज मधली मुल व सरकारी कार्यालया मधली कर्मचारी त्या आंदोलनात बाहेर पडली होती, सरकार चालणार कस असहकार आंदोलन आम्हाला त्रास देणार आहे अस युवराजांच म्हणण होत तुम्ही हे आंदोलन मागे घ्या युवराजाने मागणी केली होती, पण सरकार ने आंदोलन मागे घेण्यासाठी काही अटी घातल्या.
1) आम्ही आंदोलन मागे घेतल्यावर तुरुंगातुन जे जे सुटतील त्यांना त्यांच्या त्यांच्या काॅलेज व सरकारी पदा वरच्या जागेवर परत रुजु करा.

युवराजांनी मान्य केले, आणि जर आंदोलन मागे घेतल नाहीतर सगळ्यांना 4-4 महिन्याची शिक्षा भोगाव्या लागतील आणि त्यांच्या पदा साठी परत प्रवेश अर्ज करावे लागतील. चित्तरंजनदासा पासुन सगळ्या काँग्रेस च्या नेत्यांनी हे मान्य केले होते, युवराजांनी सांगितल सगळ्या लोकांना सोडुन देणार म्हणजे लोकांनाही वाटेल काँग्रेस चा व्होल्ट आहे युवराजांना सांगितल आमचे सगळे पोर सोडा आणि युवराज्यांनी सोडुन दिले व युवराज गप बसला.

सगळ्या नेत्यांनी सह्या केल्या शेवटी गांधीजी सही करायचे राहीले सगळे गांधीजींना सही करा म्हणले यावर गांधीजी म्हणले माझ्या स्वराज्यासाठी भारताच्या स्वराज्यासाठी जे अटकेत आहेत .हे या कागदावरुन मला दिसतय पण तुर्कस्तान च्या स्वातंत्र्यासाठी जे अलि बंधु अटकेत आहेत त्यांना ही सोडण्याच वचन युवराज देतील तर मी सही करतो यावर युवराज म्हणले त्यांच्या स्वातंत्र्याचा तुमच्याशी काहीही संबंध नाही तुम्ही भारताच्या स्वातंत्र्याच बोला यावर महात्माजींनी सही केली नाही.
सर्व आंदोलकांना 6 महिन्याची शिक्षा भोगुन बाहेर याव लागल. चित्तरंजनदास तर यावर ईतके चिडले होते हाता तोंडाशी आलेला घास गेला होता.

( टिप - यात कुठल्याही धर्माची टिका नाही कोणी याबात कोणीही मनावर घेवु नये यातली संपूर्ण माहीती पुराव्यानीशी आफळे बुवा यांना त्यांच्या किर्तनातुन सांगितली आहे. आजच्या दिवसा साठी ईथेच थांबतो. )
- कृष्णा जोशी, अहमदनगर


Krushna joshi