Saturday, 23 March 2019

जुने लेखक आणि त्यांचे विचार

          एकदा सहज Youtube वर गाणे ऐकत होतो आणि एक गाणं सुरू झालं सुरुवातीला मला वाटल प्रेम गीत आहे पुढे ऐकल्यावर लक्षात आलं ते तर विरह गीत आहे जे कवी ग्रेस यांनी लिहिलेलं आणि हृदयनाथ मंगेशकरांनी संगीतबद्ध केले आहे, गीत असे होते

ती गेली तेव्हा रिमझिम
पाऊस निनादत होता
मेघांत अडकली किरणे
हा सूर्य सोडवित होता,

पहिल्या 4 ओळीत वाटत हे प्रेयसीसाठी लिहिलं असावं पण ह्या गीताचा खरा अर्थ पुढच्या 4 ओळीत समजून येतो

ती आई होती म्हणुनी
घनव्याकुळ मीही रडलो
त्यावेळी वारा सावध
पाचोळा उडवित होता,

ती गेली कोण प्रेयसी नाही हो, ती गेली ती आई होती आणि तिच्या साठी घनव्याकुळ मी रडत होतो
म्हणजे जिथे आपण  पहिल्या चार ओळींमध्ये आपलेच तर्क लावत बसतो तिथे वरच्या चार ओळी मनाला भावुन टाकतात इथे समजते जुन्या लेखकांची विचारशक्ती, पुढे काय म्हणतायेत

अंगणात गमले मजला
संपले बालपण माझे
खिडकीवर धुरकट तेव्हा
कंदील एकटा होता.

बाल वयात आपल्यासाठी प्रिय आई असते आणि नेमकं त्याच वयात ती जाण्याने बालपणच हरवून जातं, आणि तेच आपल्या लेखणीतून किती सहजतेने आजूबाजूच्या सगळयाच गोष्टी मांडून टाकल्यात,

ह्या कवी ग्रेस यांच्या ओळी मला फारच भावुन गेल्या आहेत, जिथे आपली विचारशक्ती संपते तिथे यांचे विचार सुरू व्हायचे, जुने लेखक प्रभावी आहेतच आणि जुने लेखक वाचत रहा,
असे अनेक किस्से आहेतच पुढे नक्कीच सांगेल, आता पुरता राम राम.

- कृष्णा जोशी, अहमदनगर

https://www.instagram.com/kinchit_kavi/

Saturday, 23 February 2019

शोध माणसातल्या माणुसकीचा

शोध माणसातल्या माणुसकीचा ...

विचार करायची गोष्ट आहे ...

स्वार्थी झालयं जग आता
कोणालाच नाही कोणाची पर्वा
माझा मीच आहे खरा
असा दिसतोय माणुसकीचा चेहरा,

कसा घेणार ना आपण
शोध माणसातल्या माणुसकीचा
प्रत्तेकाचा रंग वेगळा,

हिंदू, मुस्लिम, शिख, ईसाई
सारेच आपण एक म्हणतो
खोटे पणा हा सारा
जाती जातीत आपण भांडतो,

कसा घेणार ना आपण
शोध माणसातल्या माणुसकीचा
प्रत्तेकाचा रंग वेगळा,

सापडेल माणुसकी तिथे
जिथे नसेल जात पात
जिथे नसेल कोणताच धर्म
जिथे असेल मानवता खरा धर्म.

- कृष्णा जोशी, अहमदनगर

Saturday, 2 February 2019

मी का नाही

आपल्याच आयुष्याचे गणित
कधी स्वतःला उलगडत नाही
नाकारलेच कोणी तर
विचारतो मी का नाही,
हवं असतं सगळं काही
हवी असतात माणसे ती
नाकारलेच कोणी तर
विचारतो मी का नाही,
असतात स्वप्ने मोठी
साकारत प्रत्तेक नाही
नाहीच साकारली तर
विचारतो मी का नाही,
जीवनात सुख दु:ख असते
असतात अनेक अडचणी
नाहीच मिळाले सुख तर
विचार करत बसु नका
मी का नाही, मी का नाही.
- कृष्णा जोशी, अहमदनगर

Monday, 31 December 2018

असेही एकदा व्हावे

असेही एकदा व्हावे
तू त्या वळणावर भेटावे
ढग दाटून यावे धुंद पावसाने बरसावे
चिंब चिंब तू अन मी भिजावे
अलगद त्या थेंबाने तुझे ओठ स्पर्शावे
धुंद या भिजतच राहावे ,

असेही एकदा व्हावे
मी येते सांगून
तू निघून जावे
तुझी वाट पाहत
मी त्या वळणावर बसावे

असेही एकदा व्हावे
दुःख तुझे, अश्रू माझे असावेत
सोबतीने तुझ्या मी खूप रडावे
अश्रूंच्या हुंदक्यात दुःख तू विसरावे

असेही एकदा व्हावे
लिहिलेल्या असाव्यात मी
अनेक कविता डायरीत माझ्या
तू तिचे शेवटचे कोरे पण निघावे


असेही एकदा व्हावे
तुझी चाहूल वाटावी
तुझे पाऊल वाजवे
तुझी भेट व्हावी
तू समोर उभी असावी
ते कोरे पण भरून निघावे

असेही एकदा व्हावे.

- कृष्णा जोशी 

Saturday, 29 December 2018

रिकामा खिसा


पराकोटीचे कष्ट उचलले
नेत्याच्या त्या मागे फिरले
गल्ली गल्ली अन् फिरले वार्ड
उरले तुम्हास कार्यकर्त्यांनो काय

साहेब दादा भैया मेंबर
अनेक त्यांना दिले नाव
ताईसाहेब वाहिनीसाहेब आईसाहेब
अनेक त्यांना दिले नाव
उरले तुम्हास कार्यकर्त्यांनो काय

दोन वेळचे मिळाले भोजन
गाडीमधून साहेबाच्या चक्कर
तुम्हास मिळाले काय

त्यांनी कमावला बक्कळ पैसा
गाडी घोडी आणि बंगला
नाही कुठला तुम्हाला नोकरी-धंधा
कार्यकर्ता म्हणूच तू रहा

रिकामा खिसा घेऊ तू नेत्या मागे फिरत रहा
रिकामा खिसा घेऊ तू नेत्या मागे फिरत रहा.


Saturday, 22 December 2018

एकटेपणा


एकटेपणा आयुष्यभर
आपल्या सोबती आहे
त्याची जाणीव होते
जेव्हा मन उदासीन असते
सोबती कोणी नसते
ओढ कोणी तरी आपल
जवळच असाव अशी असते
मन मात्र एकट्यानेच जगत असते,

भरलेल्या माणसांच्या गर्दीत
हसत हसत विश्वासघात होतो
तेव्हाही मन एकटे असते
चार दिवसांच्या आनंदा नंतर
जेव्हा सारी शांतता असते
तेव्हाही मन एकटे असते

मनात जेव्हा विचारांचा
काहुर माजतो
मनातले शब्द जेव्हा
कागदावर उतरतात
तेव्हाही मन एकटे असते

जन्म एकट्याने मृत्यु एकट्याने
धन, दौलत सोबती काहीच नसते
मृत्यु नंतर सरणावरती धड
आपले एकटे असते.

- कृष्णा जोशी
http://www.Instagram.com/kinchit_kavi

Saturday, 17 November 2018

मैत्रीच्या विश्वात

मैत्री म्हणजे काय वो ?
"मैत्री" म्हणजे आयुष्याच्या पुस्तकातलं एखादं छानसं जाळीदार पान आहे.
जसंजसं त्याचं आयुष्य वाढत जातं तसंतसं त्याच्या सुंदरतेला तेज चढत जातो.
मैत्री करणं सोपं असत पण ती टिकवणे अवघड, मैत्रीत राग लोभ, सुख दुःख , प्रेम या सगळया गोष्टी येतात मग त्यातून मैत्री टिकवणे म्हणजे खरी मित्रता, मैत्री वाऱ्याची झुळूक आहे अनेक नाते जोडून जाते अनेक नाते सोडून जाते, आपल्याला हवे तिकडे घेऊन जाते, मग कॉलेजचा कट्ट्यावर काढलेले ते दिवस आता पुन्हा येतील की नाही माहीत नाही, पण नकळत झालेली रुसवे-फुगवे आज आठवली तरी मनाच्या कोपऱ्यात कुठेतरी बरे वाटते आणि गालावर छान खळी खुलते, तीच हि मैत्री.

मैत्री मध्ये गैरसमज हा सगळ्यात महत्वाचा दुवा आहे. केव्हा,कुठे, कधी कसा मैत्री त गैरसमज निर्माण होईल काहीच सांगता येत नाही.पण जर एकमेकांना वर विश्वास असला तर मग गैरसमजला मैत्रित स्थान नाही. मैत्री ही बंधन कारक नको.
मैत्रीत "विश्वास" "त्याग" आणि एकमेकांशी मन मोकळे असणे खूप गरजेचे आहे, कारण मैत्रीचं नातं भावनेशी जोडलेलं आहे,  ह्या मुळेच मैत्री खूप काळ टिकून हि राहते.
मैत्रीला बंधन नाही मैत्री कोणाशीही होते, आपल्या मैत्रिचा ठेवा हा सर्वांनी असाच जपुन ठेऊ. मैत्रीच्या विश्वात आपण इतके रमून गेलो असतो की दुरावण्याच्या कल्पनेने अंगावर अगदी काटा उभा राहतो. त्या आठवणी इतक्या गोड असतात कि त्यांना मन कधी दूर जाऊच देत नाही, म्हणूनच मैत्रीच नातं रक्ताच्या नात्यापेक्षा अमूल्य आहे. म्हणूनच मैत्रीच विश्व खूप खोल आहे.

कितीही नाकारली तरी मैत्री होते
अनोळखी असलो तरी मैत्री होते
नसतो इथे हेवा-देवा मैत्र असतो
फक्त आपण तेव्हा,
नसते सजवायची नसते गाजवायची
मैत्रीची नाती रुजवायची असते.

                                                                                          - कृष्णा जोशी

https://www.instagram.com/kinchit_kavi/?hl=en

Saturday, 27 October 2018

या जगण्यावर शतदा प्रेम करावे.

या जगण्यावर शतदा प्रेम करावे.
  
            या जन्मावर या मरणावर शतदा प्रेम करावे ह्या ओळी खरंच मनाला स्पर्शुन जातात, ९ महिने ९ दिवस आईच्या पोटात राहुन आईनेही यातना सहन करुन आपल्याला जन्म दिलाय आणि या आपल्या आयुष्यावर आपल्याही पेक्षा जास्त प्रेम कोणी केल असेल तर तेही आईने म्हणुनच या जन्मावर शतदा प्रेम करा,
          जीवन ही रंगभूमी आहे. जीवन दोन घडीचा डाव आहे तो एक संघर्ष आहे अश्या अनेक व्याख्या जीवनाच्या आहेत, जगणे हा जीवनाचा अनुभव आहे जीवनात चढउतार असणार जीवन म्हणजे उन-सावलीचा खेळ असतो, खरे म्हणजे जगण्याइतके आनंददायक जीवनात काहीच असु शकत नाही.
            जीवन ही मानवाला लाभलेली अमोल देणगी आहे, तिचा चांगला उपयोग करणे महत्वाचा आहे, क्षुल्लक दु:खाने व्यथित होऊन शोक करत बसण्यापेक्षा, त्याचा चांगला उपयोग करावा,त्याने एखाद्या आंधळ्याचा डोळा व्हावे, लंगड्याचा पाय व्हावे, अनाथाचे पालक व्हावे, दुस-याला आनंद द्यावे, दुस-यासाठी जगावे.
         आयुष्याचे चीज व्हावे
         जीवनाचे गीत व्हावे
          एैसेची जगत रहावे
    या जन्मावर शतदा प्रेम करावे.
           जगावे, जगु द्यावे, जगता-जगता जीवनाकडे पहावे, जमेल तेवढे जाणावे या जाणिवाचे गाणे गुणगुणत पुढे जात राहावे.
           जीवनात प्रवेश करणारा खोटेपणा निपटून काढला व साधे सरळ जीवन जगण्याचा प्रयत्न केला तर सत्यम शिवम सुंदरम असे जीवनाचे ब्रह्म रुप दिला की चार पिढ्यांचे आर्शीवाद देणारा भिक्षू, शाळेच्या प्रांगणात बालगोपाळांच्या कंठातुन पडणारे प्रार्थनागीत अशा अनेक अंगांनी नटलेले सजलेले हे जीवन किती विलोभनी आहे.
अशाच कितीतरी गोष्टी जगण्यासाठी उत्साह, प्रेरणा देतात म्हणुनच या जगण्यावर शतदा प्रेम करावे.
- कृष्णा जोशी, अहमदनगर
( instagram | @kinchit_kavi )


https://www.instagram.com/kinchit_kavi/?hl=en

Tuesday, 16 October 2018

स्पर्श

स्पर्श 
प्रेमाचा, मायेचा, वात्सल्याचा
जन्मदात्या माझ्या आईचा
प्रेम, ममता सदैव पाठी तिची छाया
मायाळु माझी माय
प्रेमळ तिची माया,

स्पर्श 
माझ्या बाबांचा 
बोट धरुन चालायला शिकवलस
कठोर होऊन आयुष्यात 
ऊभ राहायला शिकवलस
राबराब राबलास कधी नाही थकलास
असाकसा रे बाबा तु कधिच नाही रडलास
तुच शिकवलस काटयातुन वाट कशी काढायची
अन् आयुष्याला दिशा कशी दाखवायची
स्पर्श आईचा अन् बाबांचा.

                      शब्द - कृष्णा जोशी

Monday, 15 October 2018

मला तुझ्या आठवणीतील कविता व्हायचय

मला तुझ्या आठवणीतील
कविता व्हायचय
नसेल तुला आवडत मी
तरी देखील प्रेम करायचय
मला मात्र तुझ्या आठवणीतील
कविता व्हायचय

रोज तुझ्या आठवणीत मन रमवायचय
तुझ्या निरागस रुपाला गोंजारायचय
मला मात्र तुझ्या आठवणीतील
कविता व्हायचय

तुला माझी होताना पाहायचय
तुझ्या स्मित हास्यात मनाला शहारायचय
तुझ्याकडे पाहतच राहायच
मला मात्र तुझ्या आठवणीतील
कविता व्हायचय

अन् अशीच तुझ्या आठवणीतील
कविता व्हायचय.

© कृष्णा जोशी

Thursday, 9 November 2017

आठवण

कित्तेक रात्री आठवणीत काढल्या
क्षणोक्षणी जुळवत स्वप्नी मने
कधी असे चंद्र-तारे साथीला
जागवत आठवणींचे मनी शहारे
का दिले तु दुखः अर्धावरती सोडुन सारे
पुन्हा तुटतील का तारे गाऊ प्रेम गीत प्यारे
ग सखे विसर हे दुखः सारे
होऊ एक जग आपले सारे
मारुन घट्ट मिठी गाऊ प्रेम गीत प्यारे .

                   ✍  कृष्णा जोशी

Saturday, 21 October 2017

मोबाईल आरती

जय देव जय देव
जय मोबाईल देवा
आरती ओवाळु रात्रं दिवसा
जयदेव जयदेव जय...

व्हाॅट्स अॅप मध्ये मुल
गुंतुन राहती चॅटींग मध्ये
वेळ घालती
जयदेव जयदेव जय...

फॅसबुकवर पोस्ट टाकती
पाच पाच मिनिटाला लाईक पाहती ...
जयदेव जयदेव जय...

ईंस्टाग्राम ला फोटोचा
वर्षाव करतात,
मुलींचे फोटो लाईक
करतात ..
जयदेव जयदेव जय...

वाकड तोंड करुनी
मुली काढतात सेल्फी
कोणी कमेंट करतो का?
टवकारुन पाहतात ....
जयदेव जयदेव जय...

मोबाईल आमचा रोजचा
सोबती त्यावर काॅल करुन
बोलती गर्लफ्रेंड पोरांची ...
जयदेव जयदेव जय...

मित्रांनो थोडा मोबाईलला
आराम द्या त्यात पण
जीव आहे, थोडा वेळ
पुस्तक काढुन अभ्यास करा
अभ्यास करा ...
जयदेव जयदेव जय....

जय देव जय देव
जय मोबाईल देवा
आरती ओवाळु रात्रं दिवसा
जयदेव जयदेव जय...

© कृष्णा जोशी

Friday, 22 September 2017

कृष्णा कुठे हरवलाय तु..

कृष्णा कुठे हरवलाय ... अरे कृष्णा कुठे हरवलाय तु ...

द्वापारयुगात वावरणारा वस्त्रहरणापासुन वाचवणारा द्रौपदीचा भाऊ तु
कलियुगात पुन्हा जन्म घेवुन आई - बहीणीची अब्रु वाचीव तु,
या युगात कसले आलेत भाऊ ईथे सख्खाच झालाय वैरी
बापा पासुन परक्या पर्यंत ईथे करतात वस्त्रहरण सारे,
जगणार कशी ही माय - बहिण सांगणारे तु सांगणारे तु
कृष्णा ... अरे कृष्णा ... कुठे हरवलाय तु ...
ईथे पाहुन अंधळे झाल्या सारखे लोक वावरताय सारे
कोण जन्म घेणार वाचवाया अब्रु सांगणारे तु .. सांगणारे तु ,
कृष्णा ... अरे कृष्णा ... कुठे हरवलाय तु ...
दिवसांगणिक अनेक बलत्कार करुन
ते न्यायदेवतेच्या साक्षीने मुक्त श्वास घेऊन ते फिरताय,
पिडेने त्या घुटमळतेय माय - बहिण यांना न्याय कोण देणार.
सांग ... अरे सांग ... कृष्णा ... अरे कृष्णा ... कुठे हरवलाय तु ...
पुन्हा तु जन्म घे ह्या पापी लोकांना शिक्षा दे
आई - बहिणीला न्याय दे कृष्णा पुन्हा तु जन्म घे पुन्हा तु जन्म घे.

                                          ✍ शब्द - कृष्णा जोशी

Thursday, 21 September 2017

शब्द

शब्दांचा प्रवास शब्दांनी केला की
शब्द ही कवितेचा रुपाने धावतात,
मग त्या शब्दातच आपुलकी राहते
शब्दात सर्वांना बांधता पण येते,
कारण प्रेत्तेकाचा प्रवास हा शब्दावरुन
शब्दावर येऊन थांबलेला असतो,
मग प्रेम, माया, आपुलकी, बंधन
राग, लोभ, ह्या क्रिया शब्दातुन उमटतात,
शब्दाने शब्दाला धरलेल आहे
आपणही शब्दातच गुंतुन राहायच.
मग त्या शब्दातुन केलेली कविता
प्रत्तेकाच्या मनात त्या शब्दांनी भावलेली असेल.

                        ✍शब्द :- कृष्णा जोशी

Monday, 11 September 2017

पाऊस

हा लाघवी पाऊस
मनात रिमझिम करतो
कधी थोडासा तर कधी
मुसळधार  बरसतो,

विरुण गेल्या तुझ्या
भेटीचा आनंद घेऊन येतो
तुझ्या हास्या सारखा
हा धुंद पाऊस,

तुझ्या केसात रंग
बावरा हा पाऊस
तुझ्या ओठांत उन्मन
हा पाऊस,

तु आणि तु
फक्त पाऊस
तुझ्या मिठीने
मी ही फक्त पाऊस.

         ✍ शब्द - कृष्णा जोशी
              दि. 11-09-2017

Saturday, 5 August 2017

मैत्री

न जाणे कुठुन कसा देव
मैत्रीचे नाते जुळवतो,
अनोळखी माणसांना
हृदयात स्थान देतो,
त्यांना जिवाचे जिवलग
मित्र बनवतो,
न जाणे कुठुन कसा देव
मैत्रीचे नाते जुळवतो.

आयुष्यभरासाठी क्षणाक्षणाची
संगत ती मैत्री देते,
ठेचकाळुन पडताना सावरताना
हात देते ती मैत्री,
सुखदुख:त एकत्र भिजलेली
नाती असते ती मैत्रीे,
जन्मांतरीच्या साथीचे आश्वासन
असते ती मैत्री,
निखळ, निरलस, निरपेक्ष निराकार
असते ती मैत्री,
आदी पासुन अंत:पर्यंत शब्दनिर्बंध
अशी असते मैत्री.

मैत्री दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा.

                      शब्द - कृष्णा जोशी

Thursday, 20 July 2017

रिमझिम पाऊस

रिमझिम रिमझिम बरसतो,
चिंब चिंब भिजवतो पाऊस,
कधी विजेच्या कड कडाटासह,
कधी आभाळाच्या गड गडाटासह,

तो बरसत असतो रिमझिम रिमझिम,
निसर्गाच्या हिरवळीतुन वा-यांच्या झोतासह,
तर कधी कधी मुसळधार धारांसह,
तर तो पाऊस तो पाऊस असाच बरसत असतो,
कधी रिमझिम तर कधी मुसळधार धारांसंग.

                           ✍ शब्द - कृष्णा जोशी
                                दि. 20-07-2017

Saturday, 8 July 2017

गुरु

ज्ञानाचा महासागर
अखंड वाहणारा झरा
म्हणजे गुरु,

कर्तव्य आणि निष्ठा
भक्ती आणि श्रद्धा
म्हणजे गुरु,

वात्सल्य आणि विश्वास
आदर्श आणि मुर्तिमंत
प्रमाणतेचे प्रतिक
म्हणजे गुरु,

ज्ञान देणारे
शिक्षा देणारे
शिष्याला घडवणारे
म्हणजे गुरु,

आयुष्याच्या सोबतीने
शेवटच्या श्वासापर्यंत
क्षणोक्षणी आठवणारे
म्हणजे गुरु.

माझ्या सर्व गुरुंना
गुरुवर्यांना गुरु पोर्णिमेच्या
हार्दिक शुभेच्छा व साष्टांग दंडवत.

                           शब्द :- कृष्णा जोशी

Monday, 3 July 2017

विठ्ठल दर्शन

विठ्ठलाच्या दर्शनास भक्त
आज वेडे होती सर्व,
वारकरी वारकरी त्यांस
म्हणत असी सर्व,
मैलोमैली दिंडी मध्ये
गाऊनी अभंग चालत असे
होऊनीया विठ्ठल नामात दंग,
चंद्रभागेच्या तीरावरती
संत गोळा होई विठ्ठल नामाच्या
गजराने मन तृप्त होई,
चंद्रभागेच्या स्नानाने होई
सर्व पुण्यवंत, होई सर्व पुण्यवंत,
सावळा विठ्ठल माझा
भाळी चंदनाचा टिळा
तुलसीहार गळा काशे पितांबर,
विठ्ठलाच्या दर्शनाने भक्तगण
होई धन्य, भक्तगण
होई धन्य.

                                 शब्द - कृष्णा जोशी
                                   दि. 04-07-2017

विठ्ठल दर्शन

विठ्ठलाच्या दर्शनास भक्त
आज वेडे होती सर्व,
वारकरी वारकरी त्यांस
म्हणत असी सर्व,
मैलोमैली दिंडी मध्ये गाऊनी
अभंग चालत असे होऊनीया
विठ्ठल नामात दंग,
चंद्रभागेच्या तीरावरती
संत गोळा होती विठ्ठल नामाच्या
गजराने मन तृप्त होई,
चंद्रभागेच्या स्नानाने होई
सर्व पुण्यवंत होई सर्व पुण्यवंत,
सावळा विठ्ठल माझ्या
भाळी चंदनाचा टिळा
तुलसीहार गळा काशे पितांबर,
विठ्ठलाच्या दर्शनाने भक्तगण
होई सर्व धन्य, भक्तगण
होई सर्व धन्य.

© कृष्णा जोशी
दि. 04-07-2017

Friday, 30 June 2017

वारा

खरंतरं आज काही
लिहायच मनात नव्हंत,
पण या सुटलेल्या गार
वा-याने स्पर्श तुझा जाणवला,
आकाशात तुझ्या आठवणींचा
तुटता तारा दिसला होता,
चंद्राच्या कोरी मध्ये
तुझा हसरा चेहरा होता,
वा-याच्या झोताने दिलेला
तुला पाहण्याचा ईशारा होता,
माझ्या डोळ्यात तुझे रुप
मनात साज श्रृंगार होता,
वा-याच्या प्रवाहा सोबत
स्पर्श तुझाच होता.

                  शब्द - कृष्णा जोशी

Saturday, 10 June 2017

शांत अशांत मी

काळोख अंधा-या रात्री,
शांत अशांत मी.
गार हवेच्या प्रवाहा सवे,
शांत अशांत मी.
दाटलेल्या ढगां सवे,
शांत अशांत मी.
रिमझिम बरसणा-या
पावसाच्या सरी सवे,
शांत अशांत मी.
विजेच्या कडकडाटा सह
ढगांच्या गडगडाटा सह,
शांत अशांत मी.
आठवणींच्या विरहा सवे,
शांत अशांत मी.

© कृष्णा

Thursday, 4 May 2017

मनातील गुढ

हरणी सारखे डोळेे तुझे,
गुलाबी तुझे गाल,
ओठांवरची लाली तुझी,
करते मन घायाळ,
निरागस सौंदर्य तुझ,
तारुण्य रुप,
कस सांगु मी तुला,
तुझीया रुपाचे मनातील माझ्या गुढ.

                         ✍ कृष्णा जोशी
                          दि. 4-5-2017

Monday, 1 May 2017

मन

मनात तुझ्या मीच होतो,
फक्त तु बोलायच राहुन गेलीस.
नजरेत मला तुझ्या सामावुन,
प्रेम व्यक्त करायच राहुन गेलीस.

© कृष्णा

साथ

माझी साथ अखंड
तुझ्या सोबती आहे,
तु माझ्या सवे असण्याची
मला जाणीव आहे.

माझ ही वेड मन
तुझ्याच साठी झुरतय,
तु त्याला साथ द्यावी
त्याच साठी धडधडतय.

                ✍ कृष्णा जोशी

Thursday, 27 April 2017

चाहत

हमे तो सिर्फ आपकी चाहत थी,
पर चाहत ने भी गुमराह कर दिया.
पता भी नही कब हमे,
उसकी चाहत ने गुमशुदा कर दिया.

                    ✍ कृष्णा जोशी
                    दि. 27-04-2017

राह

हम उसकी राह में कुछ ऐसे मुस्कुरा रहे थे,
वो मुस्कान भी कुछ कातील सी थी.
कंबक्त ए दिल कि धडकने जोरो से धडक रही थी,
जो हमे उसकी याद आ रही थी.

                              ✍ कृष्णा जोशी
                              दि. 27-04-2017

Tuesday, 25 April 2017

नजरे

आप कि नजरे हमें बस कातिलाना कर गई,
चेहरे का वो रंग होश हवा कर गई,
डिंम्पल वाली मुस्कराहट तुम्हारी
दिल मैं बस गई,
आप कि नजरे बस आप कि नजरे
हमे कातिलाना कर गई.

                                  ✍ कृष्णा जोशी

प्रेम, अहंकार

प्रेम माझे तुजवर जडेल जेव्हा केव्हा,
अहंकार दुर करेल तुझा तेव्हा तेव्हा,
अंधारात ही तेव्हा तुजला प्रकाश भासेल,
अंधारात तेव्हा पणती नसता आपल प्रेमच
प्रकाश साचेल.

                                 ✍ कृष्णा जोशी

Thursday, 20 April 2017

''तु'' कोण. ''मी'' कोण.

एकांतात बैसोणी मी,
तुज स्मरत असे दिन दिन.
आठवणीत तुझीया मी,
तुज स्मरत असे दिन दिन.

तुज न वाटे काही ,
आठवणींचा माझ्या कळवळा.
ठावुक नसता तु कोण,
प्रेम करतो तुजवर मी पण.

पण भेटशील तु मला जेव्हा,
तेव्हा कळेल तु कोण. मी कोण.

प्रिये ''तु'' कोण.''मी'' कोण.

                           शब्द - कृष्णा जोशी

Thursday, 13 April 2017

न भेटलेली ती

सापडेल तीही ...
शोधेल मीही ...
कवितेचे शब्द ती ...
लिहीणार शब्द मी ...
ती आणि फक्त मी ...
प्रेमिका ती न भेटलेली मला ...
प्रियकर मी प्रेम तीच्यावर करणारा ...

Wednesday, 12 April 2017

शब्द

कवितेचे शब्द माझ्या
तुझ्याचसाठी असतात.

तु गेलीस की तेही
तसेच अबोल होतात.

त्यांनाही जणु माझ्यासारखी
तुझीच सवय लागली.

अबोल ते शब्द पाहीले तुला की
तुझ्याच सौंदर्याचे गुणगाण करतात.

अबोल ते शब्द तुझ्याचसाठी झुरतात
पाहीले तुला की पुन्हा बोलके होतात.
        
                           ✍ © कृष्णा जोशी
                             दि. 12-04-2017

Thursday, 30 March 2017

प्रेम व्यक्त न झालेले

मी ही लिहायचो...
ती ही लिहायची...
मी मनातले प्रेम मांडायचो...
ती मनातले भाव मांडायची...
मी तिला निहारायचो...
अन् ती ही मला निहारायची....
लिहीलेले ते शब्द...
मी माझ्या संग्रहात ठेवले...
लिहीलेले ते शब्द...
तीने ही तिच्या संग्रहात ठेवले..
प्रेम आमचे ईथेच व्यक्त होता होता राहीले...
                             ✍ कृष्णा जोशी

Sunday, 12 March 2017

होली है

ईश्क मै तेरे हम बवाल हो बैठे,
गुलाबी आॅखो मै तेरे हम डुब बैठे.
रंगों की होली है तेरे ये आॅखो मै,
ईस होली के रंग मै हम डुब बैठे.
                        
✍ कृष्णा

Saturday, 4 March 2017

लोकमान्य टिळकांची जीवन यात्रा

    भारतीय स्वातंत्र्यलढ्यातील अग्रगण्य राजकीय पुढारी, भारताच्या स्वातंत्र्यलढ्याचे आद्य प्रवर्तक, भारतीय जनक, गणितज्ञ, खगोलतज्ज्ञ, राजकीय तत्त्वज्ञ, पत्रकार, संपादक, लेखक, वक्ते आणि स्वातंत्र्यसेनानी होते. लोकमान्य या उपाधीने त्यांचा उल्लेख केला जातो.

     जसजसा काळ जातो, तसतसे अनेक नेते लुप्त होतात; पण लोकमान्य टिळकांनी जी शाश्वत मूल्ये मांडली. त्यांचे तेज अजून चमकत आहे. लोकमान्य टिळकांनी चाळीस वर्षे खपून या भूमीत लोकशाहीचा भक्कम पाया घातला. `गीतारहस्य’ लिहून कर्मयोग सांगितला. त्या वेळी असलेली युरोपियन साम्राज्यशाही नष्ट होणे, हे केवळ भारतासाठीच नव्हे, तर अखिल मानवजातीच्या हितासाठी आवश्यक आहे, असे विचार त्यांनी मांडले. `भारताचे स्वराज्य हा काही विशिष्ट जातीपुरता किंवा भारतापुरताच मर्यादित नाही, तर पृथ्वीच्या सहाही खंडांत पसरलेल्या ब्रिटीश साम्राज्याचा किंवा मानवजातीच्या हिताचा प्रश्न आहे’, असा दृष्टीकोन त्यांनी समाजमनावर ठसवला.

           लोकमान्य टिळक यांचे संपूर्ण नाव बाळ गंगाधर टिळक. टिळकांचा जन्म २३ जुलै १८५६ रोजी रत्नागिरी येथे झाला. रत्नागिरी जिल्ह्यातील चिखलगाव हे त्यांचे मूळ गांव. अर्थात, त्यांचा जन्म रत्नागिरीचाच. त्यांचे मूळ नाव केशव पण ‘बाळ’ हे टोपण नावच कायम राहिले. त्यांचे वडील गंगाधर पंत हे सुरूवातीला प्राथमिक शिक्षक पुढे ते शिक्षण-निरीक्षक बनले. लोकमान्य टिळक १० वर्षाचे असताना त्यांच्या वडिलांची पुणे येथे बदली झाली. त्यामुळे टिळकांचे शिक्षण पुणे येथे झाले. पुण्याला आल्यावर लवकरच त्यांच्या आई मरण पावल्या आणि वयाच्या सोळाव्या वर्षी त्यांच्या वडिलांचेही निधन झाले. त्यानंतर त्यांचा सांभाळ त्याचे काका गोविंदपंत यांनी केला. गोविंदपंत स्वतः अशिक्षित असले तरी त्यांनी टिळकांना नेहमी प्रोत्साहन दिले. मृत्यूपूर्वी गंगाधरपंतानी त्यांचा विवाह दहा वर्षाच्या तापीबाई बरोबर करून दिला.

        सन १८७२ मध्ये टिळक मॅट्रीकची उत्तीर्ण झाले. त्यानंतर पुढील शिक्षण त्यांनी पुण्याच्या डेक्कन कॉलेज मधुन केले. याच कॉलेजातून ते १८७७ मध्ये बी.ए. ची परिक्षा उत्तीर्ण झाले.
पुढे सन १८७९ मध्ये ते एल.एल.बी. च्या वर्गात असतानाच त्यांचा आगरकरांशी परिचय झाला. समान ध्येयाने प्रेरित झालेल्या या दोन तरुणांनी ब्रिटिशांच्या पारतंत्र्यातून आपल्या मातृभूमीची सुटका करण्यासाठी लोकजागृतीच्या आणि राष्ट्रोद्धाराच्या कार्यात स्वतःला वाहुन घेण्याचा निश्चय केला.

    विष्णूशास्त्री चिपळूणकर, टिळक व आगरकर यांनी १ जानेवारी १८८० रोजी पुणे येथे ‘न्यु इंग्लीश स्कूल’ ची स्थापना केली. टिळक व आगरकर यांनी इंग्रजी भाषेत ‘मराठा’ (२ जानेवारी १८८१) आणि मराठी भाषेत ‘केसरी’ ४ जानेवारी १८८१ रोजी ही वृत्तपत्रे सुरू केली. आगरकर ‘केसरी’चे तर टिळक ‘मराठा’ चे संपादक बनले. टिळक व आगरकरांनी २४ ऑक्टोबर १८८४ रोजी पुणे येथे 'डेक्कन ज्युकेशन सेसायटी' ची स्थापना केली. पुढे एका वर्षाने २ जानेवारी, १८८५ रोजी या संस्थेच्या वतीने ‘फर्ग्युसन कॉलेज’ सुरु करण्यात आले.

     यापुढील काळात सामाजिक सुधारणेच्या प्रश्नावरून टिळक व आगरकर यांच्यात मतभेद निर्माण झाले. त्यामुळे आगरकरांनी २५ ऑक्टोबर १८८७ रोजी ‘केसरीच्या’ संपादकपदाचा राजीनामा दिला व टिळक ‘केसरी’चे संपादक बनले. आपल्या या वृत्तपत्रद्वारे टिळकांनी राष्ट्रीय विचारांचा प्रचार व प्रसार करण्याचे कार्य केले. भारतीय राष्ट्रीय कॉंग्रेसची स्थापना झाल्यावर टिळकांनी कॉंग्रेसच्या कार्यात भाग घेण्यास सुरुवात केली. महाराष्ट्रात परकीय सत्तेविरुद्ध लोक जागृती घडवून आणण्याचे प्रयत्न त्यांनी सातत्याने केले.

              गणेशोत्सव व शिवजयंती उत्सव सुरु केले. टिळकांच्या नेतृत्वाखाली पहिला ‘शिवजयंती उत्सव’ १५ एप्रिल १८९६ रोजी रायगडावर साजरा केला गेला. या सार्वजनिक उत्सवाच्या निमित्ताने लोकांना एकत्र आणता येईल आणि त्यायोगे त्यांच्यात राष्ट्रवादी विचार व भावना यांचे बीजारोपण करता येईल, अशी त्यांची धारणा होती.

- कृष्णा जोशी

Thursday, 2 March 2017

तीच असणं

तीच असणं किंवा नसणं 
त्या कविते सारखं आहे,
शब्द असतात तर प्रेम नसतं
प्रेम असलं तर शब्द नसतात.
               शब्द-  कृष्णा जोशी
                दि :- 02-03-2017

Sunday, 15 January 2017

शाळेची मज्जा

शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची,
ती आमच्या शेजारी, समोर का मागे बसायची,
हे आम्हाला माहीतच नसायची.
कारण तेव्हा आम्हाला प्रेम काय असत माहीच नसायच.
शाळेत आमच्या खुप मज्जा असायची.
प्यार, ईश्क, Love, मोहब्बत याची कोणाला चिंता नसायची,
मैत्रीणीच आमच्या बहीणी मित्रच आमचे भाऊ वर्ग आमचे घर हेच आमच कुटुंब असायच,
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
जेवणाच्या सुट्टीची आम्हाला आस असायची,
कारण जेवणा पेक्षा आम्हाला चिंच, बोर, कै-या, जांभुळ
खाण्याचीच आवड असायची?
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
मग शाळे जवळच्या शेतांमध्ये आमची टोळी घुसायची,
चिंच,बोर, कै-या, जांभुळांनी आमची खिसे भरायची.
30 मिनटाच्या सुट्टी मध्ये दिवस भराची धमाल व्हायची.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
परतुन शाळेत आल्यावर मात्र वर्गातील मुली चिंच, बोर, कै-या, जांभुळ मागायची ,
मुल मात्र खोडकर तोंडाला पाणी सोडत त्यांचा गुटूगुटू खायची.
मैत्रीणी आमच्या त्या नाराज झाल्या का आम्ही त्यांना प्रेमान तीे नेऊन द्यायची.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
गणिताचा तास आमचा असायचा खास कारण,
गणिताच्या बाई आमच्या आणायच्या खाऊ खास.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
इंग्रजीच्या तासाला मात्र सगळ्यांची गंम्मत असायची,
आमची टोळी खिडकीतुन पळुन जायला एक्सपर्ट असायची.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
दिवस भराची मस्ती होऊन मग 5 च्या घंटेची वाट पहायची.
सुट्टीची घंटा झाली की बाजुच्या टपरीतुन बोरकुटची पुडी घेऊन खात घरी निघायची.
शाळेत आमच्या खूप मज्जा असायची.
                              ✍ शब्द - कृष्णा  जोशी
(टिप- कवितेतील सगळ्या ओळी माझ्या जिवनातील व आम्ही केलेल्या शाळेतील मस्तीच्या दिवसातील आहेत.)

तुझे प्रेम

प्रिये तुझे प्रेम ही गावकडच्या
ओढ्यातल्या पाण्यासारखे आहे.

एकतर खुप वाहते
ओढ्याच्या पाण्याच्या प्रवाहा सारखे.

प्रिये कधी मधेच आटते
ओढ्यातील पाण्यासारखे.
                ✍ शब्द - कृष्णा जोशी

Thursday, 12 January 2017

गांधी हत्या भाग-2

गांधी_हत्या_भाग-2.

एक सत्य सांगतो.
मुसलमानाच्या भावना दुख:ऊ नये म्हणुन गांधीजींनी वाटतेल ते करायला मागे पुढे पाहिल नाही. त्यात त्यांनी पहिल जे काम केल असेल तर शिवबावनी नावाच्या भुषणांच्या हिंदी काव्य संग्रहावर बंदी घातली, हिंदी अभ्यास क्रमातुन ते काढुन टाका त्यामुळे शिवाजीच वर्णन करताना बादशाहा घाबरले अस असल्यामुळे मुस्लिमांच्या भावना दुखावल्या जातात. मग जीना साहेब गांधींना त्यावेळेस म्हणले होते उर्दु हि तुमची राष्ट्र भाषा करायला काय हरकत आहे? उर्दु म्हणल्याने त्रास होईल म्हणुन गांधीजींनी नविन नाव शोधले होते उर्दु मिश्रित हिंदी नावाची भाषा हिंदुस्तानी भाषा राष्ट्र भाषा व्हावी अर्थात ते आंदोलन यशस्वी झाल नाही ते सोडा . पण तो मुद्दा आला होता,

याच्या पुढ जाऊन अजुन एक त्रास दायक घटना झाली , गोपीनाथ सहा नावाचा क्रांतीकारक होता त्याला फासीची शिक्षा झाली होती त्याने एका इंग्रजी साहेबाला गोळी गालुन मारले होते, गोपीनाथ सहा हा 19 वर्षाचा तरुण होता त्याला फासी न होता जन्मठेप व्हावी म्हणुन गांधीजींना विनंती केली होती त्याच्या माफी पत्रावर सही करा. पण गांधीजी म्हणले ही हिंसा आहे मी सही करणार नाही अर्थात ते  गोपीनाथ सहा हे फाशीवर गेले. गोपीनाथ सहा फाशी वर गेल्या च्या. एक वर्षा नंतरच्या कालावधित अब्दुल रशिद नावाच्या गुंडाने स्वामी श्रध्दानंद यांचा दिल्लीत गोळ्या घालुन खुन केला.

महत्वाच म्हणजे हे अब्दुल रशिद च्या माफी पत्रावर गांधीजींनी सही केली , आता माणस चिडतील नाहीतर काय करतील , ईतकेच नव्हेतर याला सगळ्यात मोठे पुरावे कुठले असतील तर ते Young India नावाच वृत्त पत्र महात्मा गांधी साबरमती आश्रमातुन चालवत होते. त्या वृत्त पत्रामध्ये पहिल्या पानावर गांधीजींनी त्या अब्दुल रशिद ला भाई अब्दुल रशिद असे संबोधन करुन तो माझा भाऊ आहे त्याला काही त्रास होईल अस काही इंग्रजांनी करु नये. ईतका स्वच्छ अग्रलेख गांधीजींनी वृत्तपत्रात छापला होता, लोकांना वाटल किमान गांधीजींनी लिहीलय म्हणुन इंग्रजांना काही वाटल पण गांधींची किंमत इंग्रजांना किती होती हे लोकांना कळल, त्याच्या एक आठवड्या नंतर अब्दुल रशिद ला फाशी झाली. पण एक खोटे पणा सिद्ध झाला , सातत्याने हा पक्षपात हिंदुनी सहण केला.

आपल्याला कल्पना नसेल मोगल्यांचा बंड झाला कलकत्ता च्या बाजुला नवाकली भागात नरसंहार इतका प्रचंड झाला. सुरावरधी नावाच्या जिल्हा कलेक्टर अधिकारी याने शेकडो हिंदूच्या कत्तली करुन त्या त्या ठिकाणी नरसंहाराच्या रक्ताच्या नद्या वाहवल्या लोकांच्या भावना ईतक्या खवळल्या होत्या की हा सुरावरधी जिथे दिसल तिथे दगडाने ठेचुन मारला असता. सुरावधीच्या संरक्षणाच्या कवच्या खाली गांधीजींचा बंगाल दौरा झाला. पण गांधीजींनी कुठेही सुरावरधी ला रंगमंच्या वर येऊ दिल नाही कारण त्याने मार खाल्ला असता. तो पुर्ण गांधीजीच्या संरक्षणा काली होता.

बंगाल मधील मोठी घटना झाली ती Young India मध्ये छापली ते कौतुकाने छापल होत हाच आपला त्रास होता आहे. बंगाल मधल्या कित्तेक युवतीने गांधीजी कडे आल्या होत्या बंगाली युवती घुंगट करतात त्या आपवा चेहरा ही कोणाला दाखवत नाही त्या युवती ने निर्लज्ज होऊन आपली पोट उघडी करुन दाकवल गांधीजी  पहा आमची हालत 20-20 25-25 गुंडानी आमच्यावर बलात्कार केलाय जन्माला येणा-या पोराचा बाप कुठला आहे हे आम्ही सांगु शकत नाही ? हे आम्हाला जगु देत नाही सन्मानाने राहु देत नाही , हम कैसे जिए कहा जाए .

या सगळ्यांना राष्ट्र पित्याने उपदेश दिला Young India ची Front Line होती , माता और बहनो आप जिस गर मे हो वहा ही सुख से रहो .
पुराव्या शिवाय ईतिहास नाही हा ईतका भयान ईतिहास आहे.

( टिप - यात कुठल्याही धर्माची टिका नाही कोणी याबात कोणीही मनावर घेवु नये यातली संपूर्ण माहीती पुराव्यानीशी राष्ट्रीय कीर्तनकार आफळे बुवा यांनी त्यांच्या किर्तनातुन सांगितली आहे. आजच्या दिवसा साठी ईथेच थांबतो. )

- कृष्णा जोशी, अहमदनगर
© Krushna joshi